Συνέχεια του άρθρου "Ο Άντονι Γουίλιαμ μιλάει για την ημικρανία".
Στο προηγούμενο άρθρο εξετάσαμε πώς ο Άντονι Γουίλιαμ περιγράφει την ημικρανία ως μια σύνθετη νευρολογική κατάσταση, η οποία μπορεί να έχει πολλές διαφορετικές εκδηλώσεις. Το επόμενο λογικό ερώτημα είναι τι ακριβώς προκαλεί τις κρίσεις ημικρανίας.
Οι ιατρικές μελέτες δεν έχουν ακόμη πλήρη εξήγηση για τους λόγους για τους οποίους εμφανίζονται οι περισσότερες ημικρανίες. Υπάρχουν διάφορες θεωρίες – ότι το πρόβλημα σχετίζεται με συγκεκριμένα νεύρα, με το μικροβίωμα του εντέρου, με το σύνδρομο του διαρρέοντος εντέρου ή με τις ορμονικές αλλαγές στις γυναίκες. Σύμφωνα με τον ίδιο, ωστόσο, στις περισσότερες περιπτώσεις η ημικρανία δεν πυροδοτείται από έναν μόνο λόγο, αλλά από τον συνδυασμό πολλών διαφορετικών παραγόντων.
Για παράδειγμα, η έλλειψη ύπνου ή το χρόνιο στρες από μόνα τους δεν επαρκούν πάντα για να προκαλέσουν ημικρανία. Όταν όμως σε αυτά προστεθούν τοξικά βαρέα μέταλλα, χρόνια ιογενής λοίμωξη και άλλοι επιβαρυντικοί για τον οργανισμό παράγοντες, μπορούν μαζί να οδηγήσουν σε κρίση ημικρανίας.
Γι’ αυτό ο Άντονι Γουίλιαμ συμβουλεύει κανείς να μην σταματά την αναζήτηση, αφού ανακαλύψει μόνο έναν πιθανό παράγοντα πυροδότησης. Σύμφωνα με τον ίδιο, η ημικρανία είναι συχνότερα αποτέλεσμα της συσσώρευσης πολλών διαφορετικών περιστάσεων που δρουν ταυτόχρονα.
Οι γνωστές ιατρικές αιτίες
Πριν αναζητηθούν λιγότερο γνωστοί παράγοντες πυροδότησης, είναι σημαντικό να αποκλειστούν οι καλά γνωστές ιατρικές αιτίες για τα συμπτώματα ημικρανίας. Μεταξύ αυτών είναι η διάσειση του εγκεφάλου, η μηνιγγίτιδα, το εγκεφαλικό επεισόδιο, η παροδική ισχαιμική προσβολή (ΠΙΠ), το εγκεφαλικό ανεύρυσμα, οι όγκοι ή οι κύστες του εγκεφάλου, καθώς και η πίεση των αυχενικών νεύρων.
Εάν αυτές οι καταστάσεις έχουν ήδη αποκλειστεί και η ημικρανία εξακολουθεί να εμφανίζεται, τότε είναι απαραίτητο να δοθεί προσοχή και σε άλλους πιθανούς παράγοντες πυροδότησης.
Οι ιοί ως παράγοντας πυροδότησης
Ένας από αυτούς είναι ο ιός Epstein-Barr (EBV). Ο ιός μπορεί να διατηρεί φλεγμονή στο κεντρικό νευρικό σύστημα για μεγάλο χρονικό διάστημα, και όταν προσβάλλει το πνευμονογαστρικό νεύρο ή οι νευροτοξίνες που εκκρίνει φτάσουν σε αυτό, μπορεί να πυροδοτήσει κρίσεις ημικρανίας.
Ένας παρόμοιος μηχανισμός μπορεί να παρατηρηθεί και στον έρπητα ζωστήρα, καθώς και στον ιό του έρπητα simplex τύπου 1 (HSV-1), οι οποίοι μπορούν να διατηρούν φλεγμονή σε συγκεκριμένα νεύρα και έτσι να συμβάλλουν στην εμφάνιση ημικρανίας.
Άλλα χρήσιμα άρθρα για τους ιούς του έρπητα:
"Ιός Epstein-Barr (μέρος πρώτο)"
"Ιός Epstein-Barr (μέρος δεύτερο)"
"Έρπης ζωστήρας – η πραγματική αιτία για μια σειρά ασθενειών (μέρος 1)"
"Έρπης ζωστήρας – η πραγματική αιτία για μια σειρά ασθενειών (μέρος 2)"
Άλλοι πιθανοί παράγοντες πυροδότησης
Ο Άντονι Γουίλιαμ περιγράφει και άλλες πιθανές αιτίες που, κατά τη γνώμη του, μπορεί να κρύβονται πίσω από την ημικρανία.
Μία από αυτές είναι μια κατάσταση την οποία ονομάζει μικρο-παροδική ισχαιμική προσβολή – μια διαταραχή παρόμοια με την παροδική ισχαιμική προσβολή, αλλά που εμφανίζεται σε πολύ μικρότερη κλίμακα. Κατά τη γνώμη του, μπορεί να περάσει απαρατήρητη και παρόλα αυτά να επηρεάσει το νευρικό σύστημα.
Ένας άλλος πιθανός παράγοντας πυροδότησης είναι οι χρόνιες στρεπτοκοκκικές λοιμώξεις των κόλπων. Η χειρουργική θεραπεία μπορεί μερικές φορές να προσφέρει προσωρινή ανακούφιση, αλλά η πιο διαρκής προσέγγιση είναι να βοηθηθεί ο οργανισμός να αντιμετωπίσει τη λοίμωξη μέσω της ενίσχυσης του ανοσοποιητικού συστήματος.
Πρέπει επίσης να δώσουμε προσοχή στην κατάσταση του πεπτικού συστήματος. Όταν αυτό δεν λειτουργεί βέλτιστα, μπορεί να σχηματιστεί αέριο αμμωνίας στο έντερο, το οποίο μπορεί να φτάσει στο νευρικό σύστημα και να γίνει ένας ακόμη παράγοντας πυροδότησης για ημικρανία.
Έλλειψη ηλεκτρολυτών
Ένας από τους πιο συχνά παραμελημένους παράγοντες πυροδότησης είναι η έλλειψη ηλεκτρολυτών.
Οι ηλεκτρολύτες είναι απαραίτητοι για την κανονική λειτουργία του νευρικού συστήματος και του εγκεφάλου. Όταν ο οργανισμός δεν έχει αρκετούς, αυτό μπορεί να επιβαρύνει το κεντρικό νευρικό σύστημα και να αυξήσει την πιθανότητα κρίσεων ημικρανίας, ειδικά σε άτομα με τοξικά βαρέα μέταλλα ή χρόνιες ιογενείς λοιμώξεις.
Σύμφωνα με τον ίδιο, η συχνότερη αιτία αυτής της έλλειψης είναι η χρόνια αφυδάτωση, η οποία μπορεί να σχετίζεται με ανεπαρκή πρόσληψη υγρών, υπερβολική κατανάλωση ροφημάτων με καφεΐνη και έλλειψη επαρκών φρέσκων χυμών.
Για την αποκατάσταση της ισορροπίας των ηλεκτρολυτών, ο Άντονι Γουίλιαμ συνιστά την τακτική πρόσληψη χυμού σέλινου, νερού καρύδας, φρέσκων χυμών αγγουριού ή μήλου, καθώς και νερού με λεμόνι, τα οποία συμβάλλουν στην ενυδάτωση του οργανισμού.
Συμπέρασμα
Σύμφωνα με τις πληροφορίες του Θεραπευτή Μέντιουμ, η ημικρανία σπάνια είναι αποτέλεσμα ενός μόνο παράγοντα πυροδότησης. Στις περισσότερες περιπτώσεις, εμφανίζεται όταν πολλές διαφορετικές επιβαρύνσεις στον οργανισμό συσσωρεύονται ταυτόχρονα και υπερβαίνουν την ικανότητα του νευρικού συστήματος να τις αντιμετωπίσει.
Στο επόμενο άρθρο θα εξετάσουμε και άλλους παράγοντες πυροδότησης της ημικρανίας, οι οποίοι μπορεί να βρίσκονται στη βάση αυτής της κατάστασης. Αναμένετε σύντομα το άρθρο "Ο Άντονι Γουίλιαμ για την ημικρανία: παράγοντες πυροδότησης (μέρος 2)".
Άλλα χρήσιμα άρθρα για την ημικρανία:
"Ο Άντονι Γουίλιαμ μιλάει για την ημικρανία"
"[Βίντεο] Τι προκαλεί πραγματικά τις μυστηριώδεις ημικρανίες;"
