Το μολυσμένο αίμα και η ουρική αρθρίτιδα πάνε χέρι-χέρι, όπως ένα σκιάχτρο σε ένα χωράφι με καλαμπόκι, ένα κουζινομάχαιρο στη διαδικασία μαγειρέματος ή ένα άλογο με μια άμαξα. Αν αφαιρέσουμε το σκιάχτρο, τα πουλιά θα καταστρέψουν τις καλλιέργειες. Η έλλειψη μαχαιριού θα μας ανάγκαζε να τρώμε μόνο βολικά φαγητά και χωρίς το άλογο, η άμαξα θα παρέμενε άχρηστη στη μέση του δρόμου. Με άλλα λόγια, η ουρική αρθρίτιδα δεν υπάρχει χωρίς μολυσμένο αίμα.
Η ουρική αρθρίτιδα είναι μια πάθηση που σχετίζεται με πρησμένες και επώδυνες αρθρώσεις, πιο συχνά στα άκρα. Όταν οι εργαστηριακές εξετάσεις δεν ανιχνεύουν αντισώματα που είναι χαρακτηριστικά της ρευματοειδούς αρθρίτιδας και αποκλείεται επίσης η οστεοαρθρίτιδα, η ιατρική συχνά μένει χωρίς σαφή απάντηση. Ιστορικά, αυτή η ασθένεια έχει διαγνωστεί λανθασμένα πολλές φορές. Στη σύγχρονη εποχή, όταν οι γιατροί ανιχνεύσουν την παρουσία κρυστάλλων στο υγρό της άρθρωσης, συχνά καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι αυτοί είναι η αιτία της φλεγμονής. Ακόμη και χωρίς ορατούς κρυστάλλους, η διάγνωση της «ουρικής αρθρίτιδας» γίνεται συχνά αποκλείοντας άλλες πιθανότητες.
Τι είναι όμως στην πραγματικότητα η ουρική αρθρίτιδα; Εάν το φάρμακο λειτουργούσε με πιο ενδελεχή προσέγγιση, η διάγνωση θα ακούγεται ως εξής: "Έχετε πρόβλημα με το συκώτι. Οι κρύσταλλοι στις αρθρώσεις σας είναι αποτέλεσμα συσσώρευσης ουρικού οξέος, το οποίο δείχνει ότι το συκώτι σας δεν φιλτράρεται σωστά και ότι τα νεφρά σας καταπονούνται από τη δυσλειτουργία του συκωτιού σας." Μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα για το βρώμικο αίμα στο άρθρο «Σύνδρομο βρώμικου αίματος» .
Επομένως, η ουρική αρθρίτιδα είναι βασικά ένα πρόβλημα στο συκώτι. Το περίεργο είναι ότι οι κρύσταλλοι θεωρούνται ο κύριος ένοχος, παρόλο που τα συμπτώματα μπορεί να εμφανιστούν χωρίς την παρουσία τους. Δεν προκαλούν ουρική αρθρίτιδα ή πόνο – η εξήγηση βρίσκεται αλλού. Ακόμη και όταν το συκώτι δεν λειτουργεί βέλτιστα, δεν σημαίνει απαραίτητα ότι θα σχηματιστούν κρύσταλλοι. Αν όμως εντοπιστούν, είναι σαφές σημάδι ηπατικής δυσλειτουργίας. Οι κρύσταλλοι είναι μόνο ένα μικρό μέρος της ρύπανσης στο σώμα – μια ολόκληρη παλέτα τοξινών και παθογόνων παραμένει κρυμμένη στο αίμα. Αν οι επιστήμονες μπορούσαν να δουν όλα όσα κυκλοφορούν στην κυκλοφορία του αίματος –βαρέα μέταλλα, υπολείμματα φαρμάκων, ιογενείς τοξίνες– θα συνειδητοποιούσαν ότι οι κρύσταλλοι είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου.
Εάν δεν υπάρχουν κρύσταλλοι (είτε εναποθέσεις ουρικού οξέος είτε ασβεστίου που σχετίζονται με την ψευδοουρική αρθρίτιδα), ορίστε μια πιο κατάλληλη διάγνωση: "Οι αρθρώσεις σας υποφέρουν από ιογενή φλεγμονή. Στους ιούς αρέσει να εγκαθίστανται στο συκώτι, όπου παράγουν τοξικές ουσίες, περιπλέκοντας περαιτέρω το έργο του. Αυτό οδηγεί στη συσσώρευση ρύπων στο αίμα, ακόμα και αν το αγγίζει ο τύπος του πόνου και τελικά προκαλείται ρευματοειδής αρθρίτιδα που σχετίζεται με τη δραστηριότητα του ιού Epstein-Barr ».
Είναι ενδιαφέρον ότι πολλοί ασθενείς με ρευματοειδή αρθρίτιδα που έχουν αντισώματα στο αίμα τους αναπτύσσουν επίσης εναποθέσεις κρυστάλλων ουρικού οξέος – αλλά οι γιατροί σπάνια συνδέουν τις δύο καταστάσεις. Όταν τα αντισώματα απουσιάζουν, η ασθένεια χαρακτηρίζεται ως «ουρική αρθρίτιδα». Αυτή είναι μια κλασική περίπτωση της ιατρικής προσέγγισης «Αν δεν μπορούμε να το δούμε, τότε δεν υπάρχει».
Μια άλλη μπερδεμένη πτυχή της ουρικής αρθρίτιδας είναι το πρήξιμο των άκρων. Εκτός από τη φλεγμονή στις αρθρώσεις, παρατηρείται επίσης συχνά κατακράτηση υγρών γύρω από τους καρπούς, τους αστραγάλους, τα γόνατα και τους αγκώνες. Ο πόνος μπορεί να είναι παρών τόσο με όσο και χωρίς κρυστάλλους. Εάν η καρδιά και τα νεφρά ενός ασθενούς είναι σε καλή κατάσταση, αλλά τα άκρα παραμένουν πρησμένα, οι γιατροί συχνά δεν μπορούν να βρουν μια λογική εξήγηση. Αντίθετα, η πραγματική αιτία είναι η διαταραχή της λεμφικής κυκλοφορίας ως αποτέλεσμα της ηπατικής δυσλειτουργίας. Συσσωρεύεται λεμφικό υγρό, ασκώντας πίεση στα νεύρα και επειδή οι ηπατικές εξετάσεις δεν δείχνουν πάντα το πρόβλημα, συχνά παραμένει κρυφό.
Μια άλλη κοινή σχέση είναι μεταξύ ουρικής αρθρίτιδας και διαβήτη. Αν και η ιατρική δεν έχει βρει μια λογική εξήγηση για αυτή τη σύνδεση, δεν είναι τυχαία. Ο διαβήτης δεν είναι μόνο ένα πρόβλημα του παγκρέατος – το συκώτι παίζει επίσης βασικό ρόλο. Εάν η πραγματική φύση αυτών των ασθενειών ήταν καλά κατανοητή, η ιατρική θα συνειδητοποιούσε ότι και τα δύο προβλήματα είναι συνέπεια της ηπατικής δυσλειτουργίας. Για να προωθηθεί η θεραπεία, απαιτείται μια βαθύτερη κατανόηση του τρόπου με τον οποίο οι ιοί και οι τοξίνες επηρεάζουν το αίμα.
Τα άτομα που πάσχουν από ουρική αρθρίτιδα πρέπει να περιορίσουν την κατανάλωση βαρέων πρωτεϊνών και λιπών. Όσο περισσότερες από αυτές τις ουσίες λαμβάνονται, τόσο περισσότερο επιβαρύνεται το ήπαρ και εντείνονται τα συμπτώματα. Αυτό δεν έχει να κάνει με μια συγκεκριμένη δίαιτα, αλλά με τις συγκεκριμένες ανάγκες του οργανισμού σε αυτή την κατάσταση. Η μείωση του λίπους και της πρωτεΐνης επιτρέπει στο συκώτι να αναγεννηθεί και να καθαρίσει το αίμα, κάτι που σταδιακά οδηγεί σε ανακούφιση των συμπτωμάτων. Ακόμη και αν υπάρχουν κρύσταλλοι, θα μειωθούν καθώς βελτιώνεται η ηπατική λειτουργία.
Αντί να εστιάζουμε αποκλειστικά στους κρυστάλλους ως τον μοναδικό δείκτη της ουρικής αρθρίτιδας, θα πρέπει να τους βλέπουμε ως προειδοποιητικό σημάδι – μέρος ενός πολύ πιο περίπλοκου παζλ. Επί του παρόντος, η επιστήμη βλέπει μόνο μια λεπτομέρεια - τους κρυστάλλους - αλλά όταν η ιατρική διευρύνει τους ορίζοντές της, θα ανακαλύψει τα άλλα «οδικά σήματα» που θα βοηθήσουν στην πιο επιτυχημένη θεραπεία.
Πρωτόκολλο συμπληρώματος ουρικής αρθρίτιδας
- Αποξηραμένα φρούτα amla: 2 κουτ. μεγάλο. καθημερινά;
- Χυμός κριθαριού σε σκόνη : 2 κουτ. μεγάλο. καθημερινά;
- Cat's Claw : 1 σταγονόμετρο δύο φορές την ημέρα.
- Μανιτάρι Chaga : 2 ώρες. μεγάλο. καθημερινά;
- Κουρκουμίνη : 2 κάψουλες δύο φορές την ημέρα.
- Vegan Omega 3 (EPA και DHA) : 1 κάψουλα ημερησίως.
- Βάλσαμο λεμονιού : 2 σταγονόμετρα ή 1 φλιτζάνι τσάι με δύο φακελάκια δύο φορές την ημέρα.
- L-λυσίνη : 3 κάψουλες των 500 mg δύο φορές την ημέρα.
- MSM : 2 κάψουλες δύο φορές την ημέρα.
- Τσουκνίδα : 2 σταγονόμετρα ή 1 φλιτζάνι τσάι με δύο φακελάκια δύο φορές την ημέρα.
- Τριαντάφυλλα: 1 φλιτζάνι τσάι την ημέρα.
- Κουρκουμάς: 2 κάψουλες δύο φορές την ημέρα.
- Βιταμίνη Β12 (αδενοσυλκοβαλαμίνη με μεθυλοκοβαλαμίνη) : 1 σταγονόμετρο δύο φορές την ημέρα.
- Βιταμίνη C (με τη μορφή Micro-C) : 4 κάψουλες των 500 mg ή 1 μεζούρα σκόνης Micro-C δύο φορές την ημέρα.
- Ψευδάργυρος (υγρός θειικός ψευδάργυρος) : έως 1 σταγονόμετρο δύο φορές την ημέρα.
